جستجو
آمار سایت

تعداد مطالب : 31
تعداد نظرات : 4
بازدید امروز : 50
بازدید دیروز : 216
بازدید این هفته : 50
بازدید این ماه : 3311
کل بازدیدها : 63530
خروجی فید امروز : 2
ورودی گوگل امروز : 0
میانگین ارسال روزانه : 0.01
میانگین نظرات روزانه : 0.00
افراد آنلاین : 1 نفر
تبادل لینک با 19 سایت
زمان لود صفحه : 0٫569 ثانیه

بررسی تحلیلی رفتار سازه در برابر بار دینامیکی

در حیطه مهندسی سازه با توجه به وجود انواع نرم افزارها و ابزار طراحی، محاسبه و کنترل(نظیر میز لرزه ای، Shaking Table)، طراحی و اجرای سازه مقاوم در برابر زلزله دشوار نیست. بلکه تعیین رفتار" سازه ها در زمان بروز زلزله ملاک و معیار است.
پیش از وقوع زلزله و ساخت سازه می‌بایست به عواملی نظیر جنس خاک، سازند منطقه، حداقل و حد اکثر دمای محیط، مساحت و ارتفاع سازه و… توجه نمود. شدت اثر زلزله بر سازه‌های مرتفع ساخته شده بر روی خاک نرم و سازه‌های کوتاه ساخته شده روی خاک سخت بیشتر است. همچنین افزایش مساحت سازه بدون درنظر گرفتن درز حرارتی و تغییرات دمایی ممکن است به‌واسطه انبساط و انقباظ موجب افزایش نیروهای وارد بر سازه و نهایتاً کاهش مقاومت آن گردد.در جوامع پیشرفته‌تر با استفاده از ابزار شبیه ساز فیزیکی رفتار سازه نظیر میز لرزه‌ای اقدام به احداث نمونه بنا بر روی آن کرده و با مشاهده رفتار دینامیکی سازه رفتار آن را در زلزله‌های مختلف پیش بینی می‌کنند.
در حین احداث سازه ضمن رعایت موارد فوق، مهندسین می‌بایست ضمن آسیب شناسی پروژه به‌طور دقیق به برسی رفتارهای غیر ایمن سازه در برابر زلزله بپردازند و ضمن بررسی پارامترهایی که ایمنی و سلامت رفتار سازه را با خطر مواجه می‌کنند(P-HSE) نظیر (بی نظمی در جرم، میرایی، رفتار میان قالب و…) اقدام به بازطراحی و اصلاح موارد مشکوک بپردازند. پارامترهای مذکور بیش از ۵۰ نوع مختلف هستند که بررسی آن‌ها از حوصله بحث خارج است.شکل‌پذیر بودن سازه نیز یکی از مهم‌ترین عوامل مقاومت سازه در برابر آسیب‌های ناشی از زلزله می‌باشد. در حین ساخت سازه باید انتخاب و ترکیب مصالح به گونه‌ای باشد که نتیجه ترکیب آن‌ها شکل پذیری حداکثری سازه را ایجاد کند. این مصالح ضمن تحمل بار وارده حداکثر کرنش را از خود نشان می‌دهند. در حین ساخت با استفاده از مصالحی که اینرسی اتصالات سازه را چه در اسکلت بتنی و یا فلزی افزایش می‌دهند می‌توان مقاومت سازه را افزایش داد.
در مورد سازه‌هایی که قبلاً و بر اساس آیین نامه‌های طراحی لرزه‌ای قدیمی ساخته شده‌اند جهت کاهش خطر زلزله، مقاوم سازی لرزه‌ای سازه یکی از روش‌های مؤثرمی‌باشد که باعث بهبود عملکرد لرزه‌ای سازه می‌گردد. در این راستا استفاده از تجهیزات نوین مقاوم سازی در برابر زلزله نظیر انواع جداگرها و میراگرهای لرزه‌ای که هدف از به کارگیری آن‌ها،کاهش نیروی ورودی به سازه واستهلاک انرژی است سهم بسزایی در بهبود عملکرد لرزه‌ای سازه دارد. تجربیات سال‌های اخیر در کشور نشان از بی توجهی عمیق به موارد فوق الذکر جهت رعایت اصول ایمنی ساخت حین و پس از ساخت سازه دارد بطوری‌که بررسی‌های انجام شده بر روی سازه‌های بتنی و فلزی به‌وضوح نشان از عدم رعایت اصول اولیه شناژ بندی،بتن ریزی، جوش و… دارد.
پس از وقوع زلزله سازه‌های مختلف بسته به نوع آن‌ها (فلزی، بتنی، آجری…) رفتارهای متفاوتی دارند؛ اما به ‌طور کلی جهت بررسی و اقدامات لازم پس از زلزله می‌بایست ضمن رعایت اصول ایمنی نظیر قطع برق وشیرهای اصلی گاز و آب اقدام به بررسی دقیق بخش‌های آسیب دیده سازه نمود و بسته به نوع و شدت آسیب بخش‌های مختلف سازه اقدام به ترمیم جزیی (در سازه‌های بتنی استفاده از مواد پرکننده نظیر چسب اپوکسی) یا بازسازی کامل اقدام نمود.
به‌طور کلی در مورد سازه‌هایی که در مناطق زلزله خیز نظیر ایران ساخته می‌شوند رعایت دقیق و نظارت فنی و مستمر نکاتی که در مقررات ملی ساختمان‌سازی بدان اشاره شده و نیز بهره‌گیری از افراد و ابزار بروز مهندسی می‌توان جلوی بخش عظیمی از خسارات ناشی از وقوع زلزله را گرفت.

Share Button

نظرات بسته است


رفتن به نوارابزار